أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني

284

تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )

شما بارى ديگر چون مرده باشيد عاجز نباشيم ، هى شما سخت‌تريد و دشوارتر بآفريدن يا آسمان با رفعت و شدّت ؛ آسمان را بنا كرد و بيافريد ؛ سقف او را برداشت و بلند گردانيد ، پس او را راست كرد بىشطورى و فطورى و شكافى ، و شب او را تاريك گردانيد و روز او بيرون آورد و روشن گردانيد ، شب و روز را اضافت و نسبت به آسمان از آن كرد كه منشأ تاريكى و روشنى اوست بغروب و طلوع آفتاب ، و زمين را بعد از آنكه آسمان آفريد دحو كرد و بگسترانيد بر روى آب ، اوّل خداى تعالى زمين آفريد امّا ناگسترده آنگه آسمان آفريد پس از آن جبرئيل عليه السّلام آمد و زمين را از زير خانهء كعبه بگسترانيد چنان كه جامهء درپيچيده بر روى زمين بازگسترانند . عبد اللّه عمر گفت : خداى تعالى زمين كعبه را بيافريد بر چهار ركن و بر آب نهاد پيش از آنكه عالم آفريد به دو هزار سال . و گفته‌اند : معنى اين است كه زمين را با آن « 1 » بر روى آب بگسترد و از زمين آب را بيرون آورد . و گياه‌زار را بنگر كه خداى تعالى پيش از آنكه آدمى

--> ( 1 ) - اشاره به آنست كه گفته‌اند [ بعد ] در اينجا بمعنى [ مع ] است ؛ ابو الفتوح ( ره ) گفته : ( ج 5 چاپ اوّل ؛ ص 412 ؛ س 14 ) « بعضى ديگر گفتند [ بعد ] بمعنى « مع » است اى و الارض مع ذلك دحاها ؛ چنان كه كسى گويد ديگرى را : فلان احمق و هو بعد ذلك لئيم النسب ؛ قال اللّه تعالى « عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ » قال الشاعر : فقلت لها فيئى اليك فانّنى * حرام و انّى بعد ذلك لبيت و مجاهد خواند و الارض عند ذلك ، و گفتند : بعد ذلك اى قبل ذلك كقوله و لقد كتبنا فى الزبور من بعد الذكر اى من قبل الذكر يعنى القرآن قال الشاعر : حمدت إلهى بعد عروة اذ نجا * خراش و بعض الشرّ أهون من بعض گفتند : تقدير آنست كه إذ نجا خراش قبل عروة » . شيخ الطايفه ( ره ) در تبيان گفته : « و قوله [ وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها ] قال مجاهد و السدّىّ : معناه دحاها مع ذلك كما قال [ عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ ] أى مع ذلك » . مولى فتح اللّه ( ره ) در منهج الصادقين گفته : « سدّى و مجاهد گفته‌اند كه : معنى آيه آنست كه [ وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها ] اى مع ذلك كما قال : [ عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ ] اى مع ذلك » . طريحى ( ره ) در مجمع البحرين گفته : « و قد يكون « بعد » بمعنى « مع » مثل قوله [ عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ ] اى مع ذلك ، و قوله [ وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها ] اى مع ذلك و قيل : [ بَعْدَ ] على اصلها لما روى عن ابن عبّاس : خلق اللّه الارض قبل السماء فقدّر فيها أقواتها و لم يدحها ؛ ثمّ خلق السّماء ثمّ دحا الارض من بعدها » .